AirBnB

Gepost op

M’n Lover en ik zijn inmiddels 10 jaar samen en onze grootste en duurste hobby is reizen. Toen we elkaar net leerden kennen waren we het eens (gebeurt niet vaak btw), dat we samen zoveel mogelijk van de wereld willen zien. Dus ik zet regelmatig mijn speurneus op om het internet af te struinen naar de goedkoopste en mooiste tripjes.

Ik moet helaas toegeven,  dat ik wel een beetje een prinses op de erwt ben. Dus ik speur het internet af naar mooie accommodaties die zo goedkoop mogelijk zijn. Je zal mij echt niet vinden in een appartement waar Rob Geus zijn check moet gaan doen, dan betaal ik gewoon een tientje per nacht meer. Ook ontwijk ik liever de mega grote hotels waar je elke avond 3km in het gebouw moet lopen voordat je eindelijk in je bed ligt. Soms lopen we alsnog 3km, maar dat komt dan omdat we de weg kwijt zijn of te veel gedronken hebben. En op een of andere manier heb ik ook echt een aversie tegen campings. Dat gedoe in de ochtend om even naar je ‘badkamer’ te lopen, inclusief met een hoofd dat op onweer staat (ochtendhumeur), met een pleerol en toiletspullen onder je arm, roepend ‘goedemorgen’ naar iedereen, arriveer je dan eindelijk na 5 minuten bij het toiletgebouw. Tot grote vreugde staat er dan ook nog een rij omdat iedereen bedenkt om te gaan douchen op dit tijdstip… Nee sorry, voor mij voelt dat meer als creperen dan als kamperen. De oplossing voor deze luxeproblemen: AirBnB!

AirBnB is echt een uitkomst! Je komt de leukste huizen tegen op de mooiste plekken, tussen de locals of juist in the middle of nowhere en dat allemaal voor relatief weinig geld. Ook ik zit namelijk graag voor een dubbeltje op de eerste rang;) En laten we eerlijk zijn, als de douche en het bed prima zijn, is het toch al gauw goed.
Dus januari 2017 heb ik 5 dagen het hele internet doorzocht naar de goedkoopste tickets en leukste huisjes op Sardinië. En het zoeken beloonde, we huurde uiteindelijk een appartementje in het noorden van Sardinië, op een rustige plek in de bergen voor een uitzonderlijk lage prijs, KASSA.

Na ruim 8 maanden in spanning te hebben gezeten of de foto’s echt wel klopten met wat we hadden geboekt, arriveerde we eindelijk in het kleine dorpje Bassacutena. Wat verder afgelegen van het dorp, op een berg, lag het mooie huisje van Doriana. We kwamen het hek binnenrijden en een oudere vrouw (65 jaar) kwam ons samen met haar 4 katten (pluspunt!) tegemoet lopen. Doriana sprak helaas geen Engels, thank God for Google translate, maar ze liet blijken dat ze heel erg blij was dat we er waren. Ze liet ons het huisje zien waar wij zouden verblijven. Samen met haar man had ze dit huisje omgetoverd tot een 5 sterren gastenverblijf. Er stond een borrel klaar voor ons, ze had koekjes gebakken en we kregen een potje met huisgemaakte jam. Wat een fantastisch welkom op dit prachtige eiland! Één ding was zeker, in het ‘echt’ zag het er allemaal nog mooier uit dan op de foto’s, dus dat 06 nummer van Rob Geus hebben we maar gelijk weggegooid.

Maar goed het is natuurlijk wachten tot het fout gaat, want er zitten ook wel eens rotte appels tussen al die leuke goedkope huisjes die we gehuurd hebben…
Vorig jaar tijdens onze roadtrip door Frankrijk, huurde we een knusse kamer (gelukkig voor 1 nacht), in een mooie oude boerderij vlakbij Mont Saint-Michel. In de stromende regen arriveerde we eindelijk bij de B&B. Ondanks de regen, zag de boerderij er net zo mooi uit als op de foto’s. Een dame deed de deur open en ze begeleide ons naar de kamer. Ook zij sprak geen Engels en mijn Frans is ook niet meer wat het geweest is, dus communiceren was wat lastig. Zelfs met handen- en voetenwerk kwamen we er niet uit. In de hoop dat we haar wel zouden begrijpen, begon de vrouw steeds harder in het Frans te praten en met nog grotere ogen probeerde ze ons het een en ander duidelijk te maken. Helaas, we begrepen elkaar echt niet.

Eenmaal op de kamer, waar je je kont niet kon keren, ging ik op bed liggen. Ik dacht nog; ‘ah dit valt alles mee’, totdat mijn vriend ernaast ging liggen, ik werd van het bed gelanceerd en kwam op de grond terecht. Goed begin… Afijn, ik ben een vrij druk persoon en ook ’s nachts lig ik niet stil. Om het matras zat een plastic hoes, voor de hygiëne ofzo?! Dus elke keer als ik me omdraaide, voelde ik mezelf net een Turkse pizza met extra saus die werd ingerold. Na de halve nacht wakker gelegen te hebben, was het tijd voor ontbijt. Ik keek al uit naar de Franse croissantjes, maar niets was minder waar. Er lagen geen croissants, maar een huisgemaakte delicatesse van de gastvrouw. We hadden bijna op zoek gekund naar een Franse tandarts, want die delicatesse lag er denk ik al sinds de tweede wereldoorlog. Met moeite hield ik mijn gezicht in de plooi en deed ik net of ik het lekker vond. Ik had nog nooit zoiets ranzigs gegeten. Ok dit was misschien niet de allerbeste B&B, maar je kan ook niet alles verwachten voor zo weinig geld.

Tijdens onze rondreis door Andalusië hebben we ook veel leuke appartementen geboekt met AirBnB. Waarvan ook één faliekant tegenviel. Ik zoek altijd naar huizen die volledig tot onze beschikking zijn, dus geen gedeelde appartementen o.i.d.. Zo blond als ik ben, had ik de tekst niet goed gelezen van het aangeboden ‘appartement’

en vielen we als een blok voor het uitzicht wat de foto’s beweerde. Eenmaal daar aangekomen, werden we verwelkomt door een Poolse man. Na een kort praatje (in het Engels dit keer), begrepen we dat we een privé kamer hadden gehuurd in zijn huis i.p.v. het hele huis. Ok, naja voor die 2 nachtjes dat we daar verbleven moest dat toch geen probleem zijn, want hij zal toch niet de hele tijd hier rond blijven hangen?! De beste man werkte vanuit huis en bleef dus 24/7 thuis, verschrikkelijk. Ook omdat hij steeds met mij wilde kletsen en zijn ogen steeds afdwaalde naar beneden… Daarbij als Rob Geus hier wel een testje had gedaan, was hij er zeker niet vrolijk van geworden…

Ondanks dat sommige plekjes en huisjes niet helemaal uitpakte zoals gedacht, blijven wij er wel altijd de humor van inzien! Want voor ons is AirBnB echt de uitvinding van de eeuw en heeft het ons al veel gebracht. We hebben toch altijd top vakanties, doordat we op de gekste plekken komen en de leukste mensen ontmoeten. De verhalen die hiermee gemoeid zijn, vind ik dan ook onwijs interessant. Mijn vriend vind dit wat minder interessant. Wanneer ik weer een praatgroep heb opgericht, gaat hij lekker in zijn up (ver weg van de praatgroep vandaan) een dik boek lezen.
Tijdens onze reizen maken we veel lol en genieten we altijd intens van elkaar, het eten, de natuur, de cultuur, de mensen en de nieuwe plekken die we tegenkomen, want reizen maakt je rijk!

Ciao!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *