Verkoopster in de dop!

Posted on Geef een reactie

Mijn allereerste baantje was als winkelmeisje bij de plaatselijke slager. Wat was dat altijd gezellig en vooral erg lekker! Elke zaterdag stond ik fris en fruitig achter de toonbank vlees te verkopen. Dat verkopen zat er dus al lekker in;)

Daar staan we dan op de allereerste braderie. Samen met een vriendin probeer ik mijn spullen aan de man te brengen op de BetuwsBuren markt in Buren. En wat vind ik dit spannend zeg! Mensen gaan voor het eerst kennis maken met Stylies Musthaves. Hoe zullen de reacties zijn? Staat mijn kraam goed ingericht? Hoe reageren de mensen op mijn spulletjes en prijzen? Allemaal vragen die door mijn hoofd schieten en dan moet ik ook nog genieten… Genieten? Dit is wel mijn droom hè! Ik wil toch mijn eigen shop;)

Als dan eenmaal de kraam is ingericht met behulp van mijn lover en vriendin, knijp ik mezelf even of dit nu allemaal echt is. Want wat ziet het er mooi uit! Super trots kijk ik van een afstandje naar mijn kraampje met mijn eigengemaakte spulletjes. Nou daar gaan we! Hopelijk krijgen we positieve reacties en verkopen we ook nog een lamp, want dat zou wel echt tof zijn! Maar de voornaamste reden dat we hier staan, is toch wel om mensen kennis te laten maken met Stylies Musthaves.

We krijgen veel complimenten en heel veel positieve reacties. ‘Wat ziet het er leuk uit!’, ‘Wat een leuk idee om van boeken een lamp te maken!’ en ‘Je moet er maar op komen om zoiets te maken!’. Het zitten lukt inmiddels niet meer van al die veren die in mijn derrière worden gestopt, maar gelukkig zijn er ook nog een handje vol azijnzeikers die het wat minder ‘leuk’ vinden… ‘€20,- voor een kussenhoesje, dan ga ik zelf wel achter de naaimachine zitten!’ en ‘Ik koop wel een paar boeken op de rommelmarkt en dan maak ik zelf wel een lamp.’ Prima, veel succes en een fijn weekend!
Op deze momenten moet ik dan wel even slikken en flink op mijn tong bijten. Het liefst had ik allemaal nare dingen geroepen, maar ook dit hoort bij een eigen shop. Niet alles kan alleen maar leuk zijn.

Aan het eind van de dag is het tijd om de balans op te maken. We hebben maar liefst één katoenen tas verkocht en ben ik de helft van mijn visitekaartjes kwijt aan geïntresseerde mensen. Dus met die naamsbekendheid zit het wel snor;) Ok, het is jammer dat ik bijna niets verkocht heb, maar hé ik begin net!
Tijd om alle spullen weer in te laden in mijn rode bolide en een lekker hapje te gaan eten om mijn lover en vriendin te bedanken voor alle hulp.
Als kers op de taart, rijd ik mijn mooie rode bolide tegen een muurtje aan met het achteruit inparkeren. Echt super fijn… Jaja ik weet het, vrouwen kunnen niet inparkeren en achteruitrijden, blablabla… Jeetje wat baal ik zeg, als afsluiter ook nog een dikke schade op mijn wagen…

De volgende dag rijd ik langs Slagerij Knobbout in Buren om de Lamp Vaso te showen. Mijn lamp valt zo goed in de smaak bij de slager, dat hij besluit er 5 af te nemen voor in de winkel om boven de toonbank te hangen.
Eenmaal buiten besef ik dat ik zojuist mijn eerste echte verkoop heb gehad! Wauww dit voelt goed! Ik begin een beetje gek te huppelen van blijdschap en ik vind dat dit dan ook gevierd moet worden. Dus kom maar op met die Champagne! Oh nee wacht, laat ik eerst maar mijn auto repareren…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *